Bez kategorii

Atropina to jeden z najpopularniejszych leków, który przyspiesza akcję serca i zmniejsza wydzielanie śliny, więc używamy go w leczeniu bradykardii (zbyt wolnej akcji serca) i celem ograniczenia wydzielania śliny na przykład w trakcie znieczulenia ogólnego.

Mroczna historia tego leku i trupia czaszka na kroplach do oczu z atropiną kazałyby podejrzewać, że lek ten może zabić. Jest tak w istocie, ale jak mawiał Paracelsus Dosis facit venenum. Dawki podane w wytycznych czyli łącznie do 3mg iv w przypadku opornej bradykardii raczej nie zabiją pacjenta. Być może przytrafi mu się część objawów

Podczas regularnego przeglądania leków, których używam na co dzień, napotkałem na miastenię jako przeciwwskazanie do atropiny. Pomyślałem chwilę, no niby antycholinergik, a akurat acetylocholiny osoby z miastenią nie mają w nadmiarze. Poszperałem, ale dowodów na oddziaływanie atropiny na płytkę nerwowo-mięśniową nie znalazłem. Znalazłem za to informację, że atropina jest wykorzystywana w terapii działań niepożądanych wywoływanych

Czasami w opisie leków są słowa, które wydają się być z innego języka. Tropizmy zdecydowanie wymagają wyjaśnienia przy pierwszym zetknięciu. Leki działające na serce możemy opisać, biorąc pod uwagę jak dokładnie na to serce działają. Efekt inotropowy dotyczy kurczliwości, chronotropowy – prędkości, batmotropowy – pobudliwości a dromotropowy – przewodzenia. Np. propranolol działa intotropowo ujemnie, i

Nawet jeśli przyczyna wstrząsu nie ma nic wspólnego z sercem, możemy się spodziewać jego dysfunkcji, kwasica i niedotlenienie nie robią mu najlepiej. Jeśli podkręcanie Levonoru nie daje efektu, to zamiast dochodzić do maksymalnych dawek rozważ dołożenie niewielkiej dawki czegoś inotropowego: adrenaliny, dobutaminy albo (no trudno, niech będzie) dopaminy. Nawet jeśli nie zależy Ci na dalszym

Płyn Ringera każdy zna, jednak w wytycznych czasami pojawia się mleczan Ringera. Jaka jest różnica? Jak sama nazwa wskazuje płyn ten ma dodatek mleczanu, ale nie chodzi tu o kwas mlekowy. Mowa o mleczanie sodu, którego niedotleniona komórka może użyć jako awaryjnego paliwa, dającego się spalić bez użycia tlenu. To daje teoretyczną przewagę mleczanu Ringera

Hipoglikemia to spadek poziomu glukozy we krwi poniżej 70mg/dl. Ale uwaga, przy gwałtownym spadku objawy mogą się pojawić już przy 100mg/dl i wtedy też trzeba zadziałać. Jak? Poratuj człowieka puszką Coli, czyli dużą ilością łatwo wchłanialnego cukru.

Jeśli chory może przełykać podaj mu 15-20g glukozy (np. puszka Coli ma 35g cukru, to najsłodszy powszechnie dostępny napój jaki znam). Potem węglowodany złożone, żeby zapobiec nawrotowi. Glikemię skontroluj po godzinie, ALE jeśli to intensywna insulinoterapia albo pompa to już po 15 minutach (zasada 15-15: 15mg glukozy 15 minut do pomiaru) Jeśli chory nie może

Według aż trzech badań przytoczonych na ALiEM.com będzie to ok. 4-6 mg/dl na każdy podany gram glukozy. Przypuśćmy, że podajemy na bogato 250 ml 10% glukozy czyli 25g glukozy. 25g x 4-6mg/dl = 100-150mg/dl wzrostu. Oryginalny artykuł tutaj: https://www.aliem.com/em-pharm-pearls-estimated-rise-in-blood-glucose-concentration-dextrose

Chociaż sól fizjologiczna nadal dzielnie trzyma się w wytycznych leczenia kwasicy ketonowej, ja darzę ją coraz mniejszą czułością i zacytuję dzisiaj dwa ważne dokumenty: W badaniu SMART sól fizjologiczna korelowała z większą śmiertelnością i częstszym uszkodzeniem nerek w porównaniu ze zbilansowanymi krystaloidami u pacjentów na intensywnej terapii. W Europejskich wytycznych dotyczących postępowania w pourazowym krwawieniu